Ik ben Inge Overmeire en ik woon in Lokeren
(België), samen met mijn beestenspul : 6 honden, 1
kat en twee pony's.
hoe het begon...
Ik zeg van mezelf altijd dat ik waarschijnlijk als
halve hond ben geboren : al van heel jongsaf aan
had ik er een enorme klik mee, dit tot grote
frustratie van mijn moeder want die wilde alles,
behalve een hond in huis. Maar wat dacht je, die
kwam er natuurlijk uiteindelijk toch : Hunter, een
jachthond uit de Pyreneeën, de eerste van een hele
rij. Mijn eerste hovawart Sieska kwam zo'n goede
20 jaar terug, midden de jaren '80.
Vele jaren later bekende mijn moeder dat ze zich nooit zo zou hebben verzet als ze had beseft hoé
erg ik het hondenvirus wel had. Het was iedereen ondertussen wel duidelijk dat dit nooit meer zou
veranderen : ik hoorde bij honden en honden hoorden bij mij.
 
de huppelhoeve # inge.overmeire@skynet.be



en ondertussen...

...heb ik al een stuk leven achter de rug waarin dieren steeds de hoofdrol speelden. Eerst mijn
diploma dierenarts gehaald, op verschillende plaatsen met en rond dieren gewerkt en daarna kwam
het voor mij belangrijkste stuk : ruim 10 jaar heb ik een eigen konijnenbedrijf gerund, De
Huppelhoeve, waar konijnen werden gefokt op een diervriendelijke 'scharrel'manier - daar komt dan
ook mijn kennelnaam voor de hovawarten vandaan.

Ondertussen geef ik al een aantal jaren les in St.Niklaas aan de Hogeschool KaHo St.lieven, waar er
maar één ding is dat ik nog liever doe dan vertellen over ziekten bij dieren : vertellen over gedrag
van dieren en in het bijzonder over hondengedrag : dat is al mijn hele leven mijn grootste interesse.
mijn hondenfamilie

...bestaat momenteel (juli '16) uit 6 stuks :
Attack, de 14.5-jarige 'moeder overste' van de roedel (meest vooraan, met lieve ouwe kopje)
Relax, nichtje van Attack en halfzus van Crunch, 6 jaar (vooraan rechts naast Attack)
Crunch, het blonde meisje, 8 jaar (rechtsachter)
Mafje, dochter van Relax, bijna 3 jaar (linksachter)
Tiestje, het herplaatser-vuilnisbakje uit Spanje van 1.5 (links achter het hek)
en dan nog Kwastje-de-Picard van ruim 2 jaar (midden)
wat vind ik belangrijk ivm. het fokken van honden?

Even een noot vooraf : in de pagina 'mijn honden' (en bijbehorende subpagina's) geef ik bij elke hond aan of ik er al
dan niet mee heb gefokt en zo niet ook met de reden waarom niet.
Je zal opmerken dat er meer teefjes zijn waar ik niet mee heb gefokt dan wel. Daaruit zou je kunnen besluiten dat
mijn honden blijkbaar niet 'voldoen' maar dat is zeker niet de reden. Wel is het zo dat ik - hoe gek ik ook ben met al
mijn honden - de lat zeer hoog leg voor ik ze geschikt vind voor een nestje. Bij het minste detail waar ik mijn twijfels
over heb fok ik er niet mee, er zijn immers alles bij elkaar  meer dan honden genoeg dus van elk nest dat geboren
wordt zou je minstens mogen verwachten dat er weinig of niks valt aan te merken op de ouders, zeker voor wat
betreft karakter en gezondheid.

Er zijn een aantal dingen die ik heel belangrijk vind, het één nog belangrijker dan het ander.

Dat je alleen fokt met een gezonde hond is een sine qua non en daar ga ik heel ver in - verder dan
welke regel van welke rasclub dan ook : zo heb ik met mijn teefje Attack nooit willen fokken omdat
ze als jonge hond een auto-immuunstoornis heeft gehad. Ondanks het feit dat ze daar gelukkig snel
van genas en dat auto-immuunziekten niet erfelijk zijn is er wel een kans dat de gevoeligheid om ze
te krijgen erfelijk is. Dat kleine beetje twijfel was voor mij genoeg om te beslissen dat er niet met
haar zou worden gefokt.
De ouderdieren waar ik mee fok zijn uiteraard ook altijd nagekeken op HD (heupdysplasie) en erfelijke
oogafwijkingen - mijn eigen teven worden ook gecheckt op ED (elleboogdysplasie) (onderzoek op ED
wordt nog niet standaard uitgevoerd bij de meeste hovawarten).


Karakter vind ik minstens zo belangrijk als gezondheid : wat heb je aan een mooie, gezonde hond
als je er op het gebied van karakter het ene probleem na het andere mee hebt? Vooral een stabiel,
niet angstig karakter is van belang - karakter is voor een groot deel erfelijk bepaald, dus fokken met
instabiele ouderdieren is om problemen vragen bij de pups.

Ook hier heb (had) ik een teef die er het bewijs van is dat ik mijn eigen honden - hoe mooi en
gezond ze verder ook zijn - heel kritisch bekijk op dat punt : zo is er om die reden met Vlam nooit
gefokt. Voor mij was ze echt een schat van een hond, maar toch vond ik haar niet zelfzeker en
stabiel genoeg om haar in te zetten voor de fok. 'Mijn kind, schoon kind' is in het geval van mijn
honden echt niet van toepassing.


Schoonheid vind ik relatief gezien van minder belang. Ik fok wel naar een type dat mij bevalt
(redelijk robuust, maar ook weer niet té zwaar) maar omgekeerd zal ik nooit een kampioene inzetten
voor de fok puur en alleen omdat ze mooi is. Mijn uitgangspunt is niet het fokken van 'kampioentjes',
maar van gezonde, karaktervolle honden die ook nog mooi zijn om te zien.


Verder fok ik ook maar sporadisch : mijn eerste nest is geboren in '91 en in het totaal heb ik nu (april
2012) 8 nestjes gefokt - ik fok alleen als ik zelf weer een pup wil aanhouden.
 
naar bovennaar boven
hovawart = hofwachter : een ouderwetse erfbewaker