zwartbruine Dropje aan de wandel
de zachte blik van blonde Sette
De hovawart is een relatief grote (60 70 cm), redelijk robuste, langharige hond. Hij bestaat in 3
kleuren : zwartbruin, zwart en blond - deze kleuren worden door elkaar gefokt en komen dus vaak
door elkaar in hetzelfde nest voor.
maar wat voor soort hond is de hovawart nu?

Een officile 'droge' rasbeschrijving wil ik hier niet geven, die is op genoeg plaatsen op het net te
vinden. Wel wil ik wat dieper ingaan op typische raseigenschappen, vooral dan qua karakter, want
dat is het belangrijkste : dat (toekomstige) baasjes goed kunnen inschatten welk type hond een
hovawart nu eigenlijk is en of hij wel of niet bij hen past.

Laat ik maar beginnen met te wijzen op de 'slogan' bovenaan elke pagina : die staat er niet voor
niets ;-) . De hovawart behoort tot de categorie van de waak- en verdedigingshonden, dat brengt
met zich mee dat ze een nogal sterke persoonlijkheid hebben - de meeste waakhonden zijn nu
eenmaal geen doetjes. Hova-wart is het oudduitse woord voor hof-wachter, het is dus een
ouderwetse boerenerf-waakhond. Veel mensen vinden het waakse aspect wel een leuke eigenschap,
maar vaak staan ze er te weinig bij stil dat dit ook zo zijn nadelen kan hebben, afhankelijk van de
baas en de situatie - hierover vertel ik verder op deze pagina meer (onder 'en wat zijn nu hun minder
leuke eigenschappen?').

In zijn algemeenheid genomen is een hovawart een baasgerichte, actieve, vrolijke, speelse en
waakse hond, maar met een flinke dosis onafhankelijkheid en eigenzinnigheid. In hun voorouders zit
een deel herder en ook een deel berghond en van allebei hebben ze wat trekjes gerfd.
wat zijn de leukste eigenschappen van een hovawart?

Of met andere woorden : waarom ben ik er zo gek op?

- 'wartjes' zijn voor mij de perfecte combinatie tussen de baasgerichtheid van een herder en de
onafhankelijkheid van een berghond. Herders zijn hele leuke honden maar mij kunnen ze wat
benauwen door het heel erg baasgerichte : mijn herdermeisje Flurk leefde alleen maar voor en door
mij : super als je zoiets zoekt, maar ik vond het wat t.

Een hovawart is ook wel baasgericht - hij zal tijdens wandelingen heel makkelijk in je buurt blijven,
hij knuffelt graag, speelt graag met zijn mensen en is redelijk gehoorzaam te maken mrrrr....hij
beseft dat er nog een wereld is buiten de baas en zijn familie en kan zich af en toe ook perfect
gelukkig voelen in zijn eentje : op de uitkijk liggen in de tuin, wat rondsnuffelen in zijn 'territorium',
voorbijgangers in het oog houden of gewoon lekker niksdoen, daar is hij ook heel goed in.

- verder zijn ze wel redelijk gehoorzaam, ze trainen ook graag samen met de baas (voor de baasjes
die daar interesse in hebben) maar je krijgt niks voor niks : je moet er echt wel wat energie in
stoppen om ze zover te krijgen. Daar tegenover staat dat hij je dan ook heel erg het gevoel kan
geven dat hij iets wat je vraagt alleen maar doet omdat jij het bent : geen knipmesgehoorzaamheid
dus, maar toch wel heel graag de baas plezieren - mt een (heerlijke) dosis eigenzinnigheid.

Hovawarten kunnen ook goed presteren in gehoorzaamheidstraining (of eventueel zelfs IPO), maar
ook daar zal je zelden de resultaten behalen die je van bv. een herder zou kunnen verwachten.
Wartjes vinden samen iets doen met de baas - dus ook samen iets leren - wel leuk, maar ze zijn het
uitvoeren van bekende oefeningen ook snel weer beu : 10 keer hetzelfde herhalen omdat de
uitvoering nog niet heleml perfect is, is aan hun echt niet besteed.

aan zee even een terrasje meepikken en mooi wachten op de baas terwijl die een drankje gaat halen.....
- nog een hele leuke eigenschap is dat ze heel rustig of heel actief kunnen zijn, afhankelijk van de
situatie. Neem je je wartje mee op wandel of ga je er mee spelen of trainen dan komt er geen einde
aan zijn energie - voor een berg/bos/strandwandeling van een hele dag draaien ze hun poot niet om,
bij wijze van spreken.

Maar zijn ze binnen in huis dan zijn ze meestal heel erg rustig (behalve als pup natuurlijk) en ook als
je een keer een dag geen tijd hebt om iets met ze te ondernemen zullen ze niet snel druk en nerveus
worden - de hovawart neemt het leven zoals het komt.
Setteke heel rustig ;-)
en diezelfde Sette in haar 'water'element
- verder zijn het goede wakers zonder te blafferig te zijn. Zou er zich een situatie voordoen waarbij
hun mensen in gevaar zijn dan zullen de meeste hovawarten zeker in actie komen. Meestal is echt
ingrijpen dan niet eens nodig, door hun voorkomen en houding brengen ze iemand met verkeerde
bedoelingen zo wel al op andere gedachten...

- een voordeel dat samenhangt met het waakse karakter (dat te maken heeft met gevoel voor
territorium) is de erfgebondenheid van een hovawart : de meeste wartjes hebben totaal niet de
neiging om van huis te willen weglopen - wat uiteraard niet wil zeggen dat je ze zomaar in een niet
afgesloten tuin zou moeten laten lopen. Het is eigenlijk simpel : een hova-wart kan zijn 'hof' niet
'warten' als hij er niet is, die erfgebondenheid zit hem dus echt in de genen.

- met kinderen is de hovawart, net zoals eigenlijk wel de meeste honden, heel lief - zolang die
kinderen ook lief zijn met hem. Als kinderen wordt aangewend om op de goede manier met hun hond
om te gaan worden ze de dikste vriendjes en kunnen ze heel veel aan elkaar hebben.

- een hovawart is meestal geen allemansvriend, voor sommige mensen is dit een positieve
eigenschap, voor anderen een negatieve. Wie liever heeft dat zijn hond vriendelijk is tegen jan en
alleman, bekend of onbekend, die moet echt over een ander ras nadenken.

- en verder hebben ze ook relatief weinig jachtinstinct. Dat wil zeggen dat ze op wandeling weinig
geneigd zijn om ver van de baas weg wild te gaan opsporen en achtervolgen, maar het blijft
natuurlijk wel een hond : als je ze helemaal hun gang laat gaan en ze krijgen de smaak van de
(konijntjes-)jacht te pakken dan kan dat wel een vervelende gewoonte worden. Voorkomen blijft
dus ook voor een wartje beter dan genezen.
en wat zijn hun minder leuke eigenschappen?

Gek genoeg is juist n van hun goede kanten in sommige situaties/bij sommige bazen juist
een minder leuke eigenschap : het waakse karakter. Niet het blaffen op zich geeft de mensen
problemen, maar wel hun sterke karakter, waardoor het soms voorkomt dat ze geneigd zijn zlf de
touwtjes in handen te nemen, vooral als ze het gevoel krijgen dat de baas hen die speelruimte
geeft.

Zo kunnen ze niet alleen hun eigen huis en tuin gaan bewaken, maar ook als je ergens op een
terrasje zit kunnen ze al snel denken dat het tafeltje-en-omgeving van hen is : langskomende
obers, mensen of honden moeten dan (vinden zij) vakkundig verjaagd worden.

Een eenzame wandelaar die je tegemoet komt op een smal pad? Kan niet, vindt de hovawart, dat is
zjn pad waar hij en zijn baasje langs moeten, weg met die wandelaar, dus die wordt vakkundig
aangeblaft.

Op dezelfde manier kunnen ze geen onderscheid maken tussen bezoek dat wel de tuin in mag via
een achterpoortje en bezoek dat dit niet zou mogen : volgens de (volwassen) hovawart mag een
bezoeker dat nooit.

Bij onzekere baasjes passen ze zeker niet, die onzekerheid voelen ze feilloos aan en dan gaan ze
zelf wel de baas spelen, dat is zo ongeveer de enige reden waarom soms een hovawart moet
herplaatst worden. Jammer, want door de juiste informatie vooraf had zoiets makkelijk kunnen
voorkomen worden.

Nog een eventueel moeilijk stukje is hun gedrag naar andere (vreemde) honden : met onbekende
sexegenoten kunnen ze vaak niet zo goed opschieten, zeker niet met de types die zichzelf nogal
hoog inschatten (want dat doet de hovawart namelijk ook, haha ;-) ). Het komt daarbij zelden tot
lelijke gevechten, maar een hond even goed op zijn plaats zetten durven ze wel en daar is (en
terecht) niet iedereen van gediend.

Ik zeg vaak dat een hovawart een beetje 'Jekyll and Hyde' is : in hun persoonlijkheid hebben ze een
sterke kant die eigen is aan de meeste waakhondenrassen, maar tegelijkertijd hebben ze ook een
hele softe kant, dan worden het hova-watjes ipv. hovawartjes. Dat maakt dat ze zeker niet voor
iedereen geschikt zijn : mensen die vallen op een superstoer karakter vinden een hovawart dan
soms te zacht - mensen die zich teveel hebben laten leiden door zijn zachte kant en zachte
uitstraling zijn vaak niet voorbereid op de sterkere kantjes in zijn persoonlijkheid en worden daar
dan door verrast.

Maar toch : met de juiste aanpak moeten ook de minder leuke eigenschappen helemaal geen
probleem zijn : een hovawart heeft een consequente baas nodig, hij wil een baas die hij als leider
kan zien. Dat wil zeker niet zeggen dat hij stevig aangepakt zou moeten worden - in tegendeel : in
de handen van een duidelijke en correcte baas is een wartje een regelrechte softie, die vaak aan
een boze blik al genoeg heeft om als het liefste schoothondje weer zoete broodjes te komen
bakken.
de huppelhoeve # inge.overmeire@skynet.be




naar bovennaar boven
 
hovawart = hofwachter : een ouderwetse erfbewaker